Koskocaman Bir Hiç

Hiçbir şey yapmadım bugün

Koskocaman bir hiç!

Sakinliğim,sessizliğimle eş

Bense mutsuzluğumla kardeş gibiydim

Anılar saçıldı karanlıkta,toz misali yere

Odam sen kokuyor,boğuldum hüzne,kedere

Birden bire eskiler depreşti mi içimde

Ne susturabildim adını,sanını

Ne de durdurabildim yaşları gözümde

Pencere kenarı,uyumak isteyen düşlerime

Bir yastık misali el veriyordu

Ve yorganı hüzün olan bir örtüyle bezeniyordu hayallerim

Her yaktığım sigaranın dumanı ciğerime değil

Sanki sana dokunacakmış gibi geliyordu her nefeste

Her çekişte buram buram sen tütüyordun gözlerimde

Çok düşünmek ağlatır mı insanı

Yoksa kader diyerek mutlu olmak kandırır mı?

İstemem,sensiz güneşi seyre dalmayı

Boşverdim,manasız hayattan zevk almayı

Umurumda değil ki istikbalim, geleceğim

Biliyorum senin gibi birini artık sevmeyeceğim

Günün birinde yaşlanmış olarak bulacağım kendimi

Belki kucağımda üç torun ve arda kalan ağır yükler

Sense yaşanmamış anılara isyan edeceksin,derinden iç çekerek

Kırışmış yanaklarına bir yaş daha bırakacaksın usulca,umutsuzca

Sonra yoklarken zayıf hafızanı,dipsiz anılar denizinde

Bir boşluk,evet sadece hatırlayamadığın,acı veren

Tek bir boşluk kalacak yorgun yüreğinde

Biz bu dünyadan göçerken ayrı ayrı...