Köy Yolu

Anıza diz çökmüş güneş sapsarı

genizde buğday kokusu hasat zamanı

dolana dolana iniyor şehire doğru

ceviz dallarına bürünmüş köy yolu...

Ve ihtiyarlar oturmuşlar

ihtiyar evler önlerinde uslu uslu

gözler kamaşmış ikindi güneşinde

usanmışlar kısır kısır bekleyişlerde

ufalanıp tane tane bir yitik zaman

süzülürken buruşmuş avuçlardan

bakıp bakıp birbirlerine

bakıp bakıp alınlarındaki kırışıklara.

sorup sual ediyorlar

avunup duruyorlar

ve bir özlem yanarken kızılca kıyamet

kızıl yorgunluğunda ufkun demet demet

ne gelen

ne giden

ne de bir haber torundan,gelinden...

Biri gelecek elbet uzaktan yakından

bir gelen olmalı muhakkak

ceviz dallarına bürünmüş o dönemecin ardından...

Galip Sertel