Köye Geldiğimde

Geceyi tutan kuşun sesi

Uzak dağların kışı

Suyun hafif uykusu

Yıldızları büyük geceler

Ötesi görülmeyen sonsuzluk

Arada bir görünen samanyolu

Suları sırtlayan dereler

Gurbetin kamçılı yılları

Ağın’dan uzak Ağın’a yabancı

Bu toprağın çocukları

Çıkar gelirler bir bir

Her gece ay

Işığını yayar

Gölün sönen suları üzerinde

Bütün zamanları gösterir

Gecikmiş ziyaretlerin sevinç sesleri

Kendini arayan insan hikayeleri

Üst üste gelen vefatlar yaşandı

Mutluluklar gölgede kalıyordu

Simsiyah kapandı Ağın

Hüzün gecelerinden

Dilsiz bir masalcıydı hatıralar

Hiçbir dile çevrilemez acılar

Sarmaşık gibi sardı Ağın’ı

Hüzün hep hüzün günlerinde

Taşlar da ağlardı ..

23.03.2022