Köyler
Köy köy serilidir
bu topraklarda köyler
kimi gölün kenarında
kimi göle bakar
kimi çevrilidir
uzak yakın dağlarla
kimi söğüt kavak
dut ağaçlarıyla
her ay ,
her yıl büyüyerek
gölü yürüyerek geçer türküler
her köy
kendi yeşilliğiyle güzeller
yeni soluklar eklendikçe değişirler
yıldız kayması gibidir
gecesinde Ağın köyleri ,
görünüp kaybolurlar
yolların alaca karanlığı uzar gider
göğü siyah bastığı gündü
fırtına şimşek yağmur
uyur gecenin kollarında köyler
ansızın şafakla başlardı umutlar
yeni güne açar güneş
ıslanmaya doymuş toprak uyanır
Ilık toprak altından
yükselir saklanmış bitkiler
toprağın gövdesinde solucanlar
doyurur tavuk ,horoz ,civcivleri
çalı diplerinden tok keklikler havalanır
hafif uyku sisinde Ağın köyleri
güneşle göz göze gelir
yağmur sonu gök kuşağı
tak kurar üzerine köyün
uyanan toprak haber verir
bağ bahçe bostanlara
asma teveklerine yaslanmış salkımlar
sevinçle ışıklarını saçar
köylerin bereketi artar dualarla
ömürleri uzatan tatlı dutlar
acılı acısız bademler
kızgın kumda leblebi sacda
Ağın köylerinin vitrinidir
dağların zirvelerinde kar
düşen cemreleri konuşan yaşlılar
toprak ve ağaçla selamlaşan kuşlar
yaşama sevinci verir insana.
08.01.2024 / İstanbul