Kozasına Küskün Kelebek

“Nilgün Marmara’ya; saygı ile”

ah Nilgün…

ah dudağına dargın ıslık

ah ateşe gönüllü ateş böceği

olsaydın şimdi

kuşları anlatırdım sana

gökyüzü çalınmış

yuvası dağılmış kuşları...

midye kabuğu gibi sahillere vururken çocuk cesetleri

büyük salonlarda insan hakları diye nutuk atan

küçük insanları

Unicef denilen tiyatroyu

birleşmiş milletler sanılan fiyaskoyu anlatırdım

ben anlatmasam da

sarin gazı ile yanmış küçücük bedenleri

mülteci botuna mızrak sallayan medeni katilleri

sığınmacıya çelme takan faşist gazetecileri izlerdin

haber bültenlerinde

ah ölümle lades tutuşan küstüm çiçeği

olsaydın şimdi

masa başında kanlı haritalar çizerken birileri

daha süt dişi çıkmamış bebelerin acıdan lal olduğuna

bir galon petrol için

bin yıldır birlikte yaşayan bedevilerin birbirini hançerlediğine

o kadim çöllerin kan ağladığına şahit olurdun.

ah Nilgün…

ah kozasına küskün kelebek

ah hedefine aşık mermi

senin görmekten utandığın o arka bahçeleri

biz şimdi kuş cesetleri ile süslüyoruz

Noel çamı gibi…

Şiirimi güne taşıyan Edebiyatla seçki kuruluna teşekkürler