Kozmopolitlerde...

rabıtların hayattan çözüldüğü an

ve sen yine yoksan...

herşey bir kalemin ihtirasıyla başlar

acı acı acı...

ve emsalsiz muharebenin ruhunda yavaşlar

dudaklarında çarmıhta yırtılmış gece

assalar nabzında sökülecek hece hece

namlunun ucunda hayatım...

ben bir yalnızlık istiyorum

parçalanmadan ayna

yalnızlık istiyorum

zamanın hukuk boşlukları olmadan

her muammanın affına dikilmiş sır

seni özlüyorum...

tarih esrarlarında tükeniyorum

asır asır

rabıtların hayattan çözüldüğü an

ve sen yine yoksan

ve yine terkettiysen beni

ritminde tükendiğinde bu beste

sildiğinde hayattan son saniyeni

hatıralarda belireceksin aheste aheste