Kriminal
bu gece
bir silahın tetiğinde dolaşıyor parmaklarım
günden kalma bir acıyla geceye dargınım
şuramda
tam sol kaburgamın altında
kalibresiz bir acı
say ki, ağır yaralı bir şiir
say ki, dikiş tutmaz bir şarkıyım
bu gece
baba isem, çocuk
usta isem, çırak
avcı isem, avım
bu gece iyi değilim
hüzünler parçalanıyor gözlerimin mavisinde
toparlanmaya çalıştıkça
zıpkın yemiş balık gibi dibe vuruyorum
öyle taşrayım
öyle arabesk
bırakalı onca sene oldu ama
rakıyı ve sigarayı en çok bu gece özlüyorum
gök gürültüsü bile korkuyor fırtına öncesi sessizliğimden
bir yağarsam…
bardaktan boşalan okyanus gibi yağacağım
kallavi ağaçlar gibi çatırdıyor yüreğim
ya kendime bir şey yapacağım
yada utanmasam... ahh bir utanmasam…
ağlayacağım!
böyle bir gecede kırdı zincirlerini, Spartacus
böyle bir gecede karar verdiler intihara
Sylvia Plath ve Nilgün Marmara
böyle bir gecede Ruşen Ali, Köroğlu oldu
böyle bir gecede camiye dönüştü Ayasofya
kriminal bir vakayım bu gece
katil de benim, maktul de…
bu gece sen al velayetimi
“benim... bu adam benim" de
ister annem ol
ister eşim
herkesten çok
sen sahiplen beni
duy kadın!
hiç kimse duymasın
bu gece yalnız sen duy beni
s e n s i z i m
dermansızım
derman ol dermansızlığıma
dağ dağa kavuşmaz biliyorum ama
uzaktan bile olsa
bu gece sarıl bana