Kucağımdaki Kadın

Önce sapasağlam bir duman sardı başını

Ardından çekiç darbesine indi duygular

Gözbebeklerini derin bir acı moru sardı

Ve tekledi kadın

Çat

Pat

Küt...

Küçüçük bir sigara kondu yavruağzı tenine

İrkildi hücreleri birden

Şaşılacak şeydi doğrusu

Şaha kalkan tüyleri

Acıya direnen eylemciler gibi...

Cız

Bız

Buz...

Tırnaklarının cilasına

Birkaç kan damlası sürüldü

Gözlerinin ışıkları söndü

Birkaç dişi sivrildi, çatırdadı

Dudaklarına ince ince damarlar çizildi

Yüreğinde birkaç cam kırıldı

Ciğerlerini karbondioksit sardı

Midesi tüm anıları kabarttı, köpürttü

Şlap

Şlop

Şlup

Ayakları kızardı, şişti kendimce

Serum yemiş kolları mor mor hüzün açtı

Ses telleri kırılmış belki

Çıkmadı sıkılmış boğazından

İncecik sızı olan sesi

Küt

Kıt

Kat...

Duvarlarına sızıverdim incecik kadının

Kucağıma konduruverdim başını

Kalbi var mı diye baktım?.. Yokmuş...

Ses çıkmadı derin bedeninden

Belli ki kabuk kalmış ruhtan geriye

Sonra kurumuş kahve kanları topladım

Topladım ve serptim göğsüne

Oturdum ağladım acıyla

Acıyla... Ah... Nasıl ayakta dururdu ki?...

Sorasında çiçekler açıldı göğsünde kadının

Kan çiçekleri sardı göğsünü...

Ve seslendi inceden inceden

Korkarcasına belki de...

İmdat!.....

K

Ka

Kadın...

E F T E L Y A...

(Akdenizi cebinde taşıyan kız... )