Küçük Bir Hikaye ...
Evvel zaman içindeydi
eskiden çok çok eskiden
inciler dizerdi bulutlar
gök kuşağından taç yaptığı saçlarımıza...
üşürken gülen çakır / elâ / zeytin gözlerimizin
yüzümüzde gezinen çocuksu sevinci
masum bakışlarımızda umuda süzülüşün izleriydi
umutluyduk biz
yoksulluğa nazire
kırkyama urbalarımız sarardı
ürkek çelimsiz bedenlerimizi ana sıcaklığıyla
huzurluyduk biz
bizimde oyunlarımız vardı
çıplak ellerimizi neşeyle çırptığımızda
arap kızlarının
kiremit çatılı huzur kokulu evlerimizin camlarına koştuğu
lastik pabuçlarımızın içerisinde
titrek ayaklarımızın seke seke ısındığı oyunlarımız
sevinçle coşar gamzelerimize konardı serçe yüreklerimiz
mutluyduk biz
biz ... çok mutluyduk ...
sürüklenmeseydi umut bugünün karanlık sularında
masallar kalacaktı yalansız / deniz bakan esmer çocuklara ...