Küçük Gelinler

Mutluydu bir zamanlar, dünyadan hiç habersiz

Kız çocukların yoksa, haklarımı geçersiz

Bir insanın yaşamı, olmamalı değersiz

Dillerde teranedir, vah zavallı kadersiz

Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz

Okuldan alınarak, düğün dernek kuruldu

Çocuk gelini gören, her bir yürek burkuldu

Titreyen dudaklardan, son bir çığlık duyuldu

İsyan bile edemez, o zavallı bir kuldu

Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz

Kara yazgısı gibi, çelgisini gerdiler

Her acıya katlansın diye öğüt verdiler

Anne, bacı, teyzesi yatağını serdiler

Onlar dünkü çocuğu kadın gibi gördüler

Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz

Ne yazık ki genç yaşta, kalmadı hiç güveni

Ailesi neden hiç, göstermedi özeni

Değiştirseydi onlar, bu kokuşmuş düzeni

Hiç kimse ezemezdi, okuyanı yazanı

Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz

Daha dün kendisiydi, annenin kucağında

Anne oldu küçük kız, şu ergenlik çağında

Çekiyordu eziyet, kocanın otağında

Kanı bile donmuştu, yanmayan ocağında

Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz.

Mecburdu dönecekti, anasının yanına

Töre denen cehalet giremezdi kanına

Acırlardı belki de, kıymazlardı canına

Babanın sevgisiyle,gülümserdi yarına

Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz

Kapanmıştı kapılar, yüzüne birer birer

Gelinlikle çıkanlar, kefenle geri girer

Bilmiyordu hayatı, nerede sona erer

Yaşama veda etti, sağular neye yarar

Bırakmayın çaresiz, böylesine bizi siz