Küçüktüm Sadece
Kırılganım...
Bir mavi kelebek suskunluğu sardı beni
Kırılganım...
Geçmişe takılıp kalmış uçurtmalarım
Karanlık bir akşam dışardayım
Çalıyor en sevgili şarkılar
Ve ben dalgın bir gölge...
Ağır ağır yürüyorum kaldırımlarda
Aklımda gidenler gelenler...
Oysa yağmur çökerken üstümüze mutluydum hep
Yalnız değildim, küçüktüm sadece...
Yorgunum...
Bir deli rüzgar var beni içten içe sarsan
Yorgunum...
Karşımda oturmuş bekliyor beni aynalar
Uyanık kalmak bazen unutturmuyor sırlarımı
Sessizlik işgal ediyor her yanımı
Yatakta oturmuş düşünüyorum sadece
Düşündükçe ağlayasım geliyor delicesine...
Elimden tutup içimi dökeceğim kimse yok
Bir beyaz kadar safken yanaklarım
Islandıkça ıslanıyor bir şehir gibi
Ve ben üşümüş bir sokak lambası
Bekliyorum karanlığı...
Oysa beni sarıp sarmalayan masallar vardı
Yalnız değildim, küçüktüm sadece...
Ve kararsızım...
Gözyaşlarım türlü türlü dalgalar gibi çarpışmakta
Ve kararsızım...
Kayıp yakamozlar var gecemi sükunete boğan
Şimdilerde büyümüş bir çocuğum ben
Kara kara bulutlar var güneşi saklayan
Yağmur yağacak gibi...
Gülümsemeye çalışıyor aynalar
Zorladıkça çatlıyorlar teker teker
En sonunda bir Medcezir de buluyorum kendimi
Ve geçmişim pamuk şeker gibi kayboluyor avuçlarımda
Oysa ben asi bir mutluluğu kovarlardım eskiden
Yalnız değildim, küçüktüm sadece...