Kuduzluğum Soy Arıtır

Kuduz köpeklerle birlikte koşuyorum,

sokak başlarında silah sesleri,

suluboya resmi gibi ,

lodosla başa çıkmak

gürültülü evrenler başı

olabildiğince

müstehzi bir gülümseyiş

paris otellerinde dinlenmek

hile olsa bile

oyunlardan kazanılanları boşa harcatır

eblehlik çökünce

sesi boğuk adamlar bağırır,

sinirli,

sanki içki kokulu

alıp verme üzerine kurulu,

alimallah,

kılıç gibi keskin

ulu şahsiyetlerin nefesinde,

yanlış anlaşıldığımdan olsa gerek

öyle çocuklar doğurmak istemeyen kadınlara sarılmalı,

alkış kopunca da çıkar

ispirtodan bulanmış

kapıları sert çarparak dikkati çekerken ,

dipnotların önemi ortada bulunur

alttan alta,

kime bulaşmış salyalarım,

kim camları kırmış odamdan bakıyor

ama günlerce susuz kalıp

güneşe çıkmadım,

yalanlar boksitlenirken akciğerlerimde,

maksadını aşan çığlıklar kopar içimde

bir belirtke bu,

kamu yararına kullanılmış

zihin güzelliğiyle taslağı çıkıp derinleşmiş,

yanmaz taşlarda büyükleri arayıp,

esas okyanuslara açılmak,

kafamı toplayabilirsem

yuvamı buraya kurabilirim

anadüşüncede sinir sistemi tahrip olmuş

esnek yitimlere kapı aralayan huylarla,

hatıralar yüklenti,

dalgalar tuğla rengi oluverir

her gün polis gelir kapıya,

palalar,samuray kılıçları cıvıldaşır,

hazırda yakalamışken geleceği sorgularlar

ben anadili kullanmayı öğrenirken,

kuduzluk gittikçe anlamından sapar,

yeni yollara düşünceye kadar.