Küflü Bir Yalnizliktan Seçmeler-1

Her şeye rağmen sözünü dinletememiş bir çocuk edasıyla susuyorum

Dilimi damağıma bağlayıp , dudaklarıma kilit vurdum ve susuyorum

Ne söylenileni idrak ediyor

Ne de söyleyene iştirak ediyorum

Tepkisizim

Duruşum sakinlikten de öte sanki hiçlik

Önümde toplallayan milyar insan

Takipsizim

Ardımda sadece yorgun bir karınca

Takaatsizim

Önce özendirilip sonra mahrum edilendim

Her savaşta yenilendim

Ve ben hep ezilendim

Suskunluğumu ezilenlerden etkilendim

Dükkanından ayrı bir saatçi gibi zamandan eksilendim

Kaybetme bağımlısı olduğum doğru

Bir an yitirmeden duramıyorum

Gözlerim koyu bir gecede mum alevi içiyor

Küflü bir yalnızlık tüketiyorum

Kanımda hüzün karamsarlık ve karanlık

Düşümde aitsizlik var

Vücudum mor kanıyor

Tenim sarımsı

Kafamda uğultular, uğultular ki

İsyan eden bir kavmin tufanda yükselen çığlıkları gibi

İçimi kemirdikçe azalıyorum

Bitmesin diye soluğumu az alıyorum

Hep ölüyorum

Yok oluyorum olric...yok...

2010 KASIM