Kül Altı

Uçurumlar,

Uçurun yağmur at’larını öylesine ölüme

Yalnızlığın son damla suyu

Ay tadında

Burada yaşamak

Gece çiçeğine göğü soymak kadar

Kızıl güneşli vakit

Bu resmi

Aynaların içinden koparıyorum

Ağıtlı ağaçlar küçük harflerle yürüyor pencerelere..

Kül altında sesi boğuluyor

şiirlerin..

Sevgilim

Benimle kalan yalnızlığım

Uykusuz uçurtmaların asmin gülüşü

Mevsimlerin hüzün kelebekleriyle sabahlar..

Su çürürken soluğuma ıslık çal

Gel gizlice

Suskun göçün kış masalına

Seslenmek için bahar’ı

Bütün at’ları vuruyorum uçurum yüzüne

Oysa iyidir uçurum

Yankısında sesler dağılır

Düştü mü avuçlarına şehir

Sisler içinde kapıya nakış işler

mavisinde tortu