Kül Olamayanlar Derneği

güz zamanı tersname bir kadın boynu bükük lale çiçeği

aşkla harman bedenim rüzgar körüklüyor ateşi

bir bardak mey tesellisi

gideceksen vur da göm de git beni

gör bak sonra aşk neymiş

bakmaya doyamazdın

başına taç idi zümrüt gözlerim

taşırım sırtımda indirmem derdin

ayaklar altında elemle barışık

şimdi durursun bensiz

güneşin gözyaşlarınla ıslat

incitmeden tara saçlarımı

iki telli sırlı ayna öyle hayal ki dünya

hangi elbiseyi giysek - emanet -

dikişleri sapsarı sırıtıyor asıl

şuramda sızlıyor çok - kahır-

dur canımda can

bırakıp gideceğine kalbimi -vurgun-

dur hiç soyunamadığım şafaklara önce veda

uçuşalım iki kızıl yaprak

okşa gülüşünle toprağımı

bütün yaz çiçek açar - hayat -

tırmanıcı menekşe gülü

vuslatın pek tatlı bir dili var...

-ebedi ayrılığı hiç kimseye çok görmeyiz-

2006-09