Kulakların Çınlasın

Sana sokulurum içim sıkıldığında

Bir kor düştüğünde yüreğime

Büzülmüşsem bir köşeye yahut kaybolmuşsam labirentlerimde

Işık sen olursun

Yol sen olursun gözlerime

Üşürsen bir gece yahut günün herhangi bir saatinde

Gönlümdeki sıcaklığına dokun yeter

Özlersen özlediğim gibi

Aynalarda arama kendini

Hatırladığın gözlerime bak yeter

Bir de benim gözlerimle gör kendini

Ne kadar sıcaksın

Avuçlarımdaki karabasanları çıkarsın her gece tutuşturup

Huzurla dolar içim, yirmi dört saat seni anarım

Kulakların çınlasın

Hep bulutsuz maviye boyarsın gökyüzünü

İçimin anahtarı pembeliktir ya yüzündeki

Haber getirmeyen kuşları silerim görür görmez gökyüzünden bir hamlede

Saç kokulu mektuplar sıkıştırırım beyaz güvercinlerin ağzına

Sensizliği kovarım hüznümdeki

Duvarların dilini kopardım sustular

Ağlamak yok artık yazdım dört yanına

İyi ki varsın, dolusun bütün gecelere

Seni söyleyerek dinliyorum bütün güzel şarkıları

Kulakların çınlasın, kulakların çınlasın diye