Küle Döndü Ateşim
Ne yamanmış ayrılık hasretin düğüm düğüm
Kabusla doldu leylim geçmez oldu neharım
Kavuşmak artık hayal vuslat ise kördüğüm
Günleri saya saya geçip gitti baharım
Eller gülüp oynarken ağlamak oldu payım
Denize kavuşmadan kurudu akan çayım
Ne haldeyim bir bilsen sensiz paramparçayım
Küle döndü ateşim ayaza kesti harım
Işığını arayan âmâ bir pervaneyim
Özleminle kahroldum deliyim divaneyim
Evvel kristal iken şimdi cam peymaneyim
Doldur doldur iç bade senindir aşk pınarım
Şimdi uzaklardasın gelmeye yok mecalim
Dönüşünü beklemek cana büyük mezalim
Ben sensiz yaşayamam bilinsin arzuhalim
Öyle bir tutuştu ki sönmüyor gönül narım
Kuş gibi kanatlanıp dolaşsam asumanda
Yolumu kaybedince kocaman bir ummanda
o ıssız adadaki balta girmez ormanda
Aşiyan olur musun bana ulu çınarım