Kullar Mevlaya Gider

Dolu dizgin çıktık biz bu yollara,

Yollar ki sonunda Mevlaya gider.

Selam verdik boynu bükük kullara,

Kullar ki sonunda Mevlaya gider.

Hak'kın kokusunu getiren çiçek

O'nun kudretiyle uçuyor böcek

Sarılır sarmalar o kollar gerçek,

Kollar ki sonunda Mevlaya gider.

Meyve bahçesinde uçar kelebek

Anne kucağında süt emer bebek

Dalları toplanmış hep öbek öbek,

Dallar ki sonunda Mevlaya gider.

Musalladan kalkar sallar ellerde

Tek-Bir getiriyor düşmez dillerde

Dikenler bekliyor neden güllerde

Sallar ki sonunda Mevlaya gider.

Çiçekle süslenir ağaçta dallar

Zaferler kazandı ayakta nallar

Dertlere şifadır sofrada ballar,

Ballar ki sonunda Mevlaya gider.

DOĞANAY'ım il'den il'e geziyor

Savaş zamanında barış yazıyor

Bayrağın rengine allar çiziyor,

Allar ki sonunda Mevlaya gider.