Küllerden Bir Gün

Güllerden bir gündü

Sarmıştı her yanını

Göklerin ve ellerine reçel sürülmüş

Bebeklerin

Dillerini yakmıştı

Dedikodudan ölenlerin

Sevgi denen sözcük

Bir kuşun gözlerinden

Dökülen öpücük

Koluna bilezik gibi

Takmıştı yaşamayı

Yetmiş yaşındaki kadın

Unuttu acıları, karalar bağlayarak

Hatırlamadı dünü

Neydi adın

Küllerden bir gündü

Çevresinde on bir ağaç vardı

Yıldızların

Griye boyamıştı kız kardeşim

Güneşi

O kadar yüksekti ki gözleri

Eğmedi hiçbir zaman başını yere

Kirpikleri ıslandı dün gece

Mutluluk tatile çıkmıştı

Karanlığa tutsak insanlar

Çocukların sevincini yakmıştı

Dünlerden bir gündü

Çırpındı rüzgar

Her geçen an

Işık biraz daha söndü..