Küllerim

eline bir süpürge al

yanan yüreğimden geriye

kapının önünü kirleten

küllerimi kaldır , görmesin...

bende sonra gelen

bari onları ezmesin.

kanayan yaralarıma ise tuz istemem.

dokunma,konuşma ve sakın ağlama...

acılarımla bile mutluyum ben.

al artık şu süpürgeni eline,

küllerimi kaldır tozlu raflara...

ve

sakın göz pınarlarınla sönürmeye çalışma...

onlar benim...

sana aşkımın kanıtı.

ama sana ait birşey yok bende...

sen sevmedin ki...

neden ağlarsın...

kimi kandırırsın?

sen değer vermedin ki?

bırak , bırak küllerim yerde kalsın...