Küllükte Biriken Sıkıntılar
sonbahar akşamlarında pencere başında zifiri bir karanlık
elinde son kalan bir sigarası
camın boyunda buharı tüten kupasında çay
içinde tarifi zor bir sıkıntı
içine çektiği duman sıkıntıya gebe
içtiği çay sıkıntıya yaren
haykırışları derinden
sessizliği kalbinin sesinden başka bozan yok
sonbahar akşamı işte
buralarda yağmur bir tuhaf
hiç benzemiyor bizim oraların çisiltisine
tüm derdini bir anda döküyor sanki
ortak olmak istiyorum rüzgara
sözcüklerimi sürüklesin gönül diyarına
savurduğum her duman aşk olsun yükselsin semaya
izmarit oldu sıkıntı yine
kül tablasında hayat izleri
küller savrulur açık camda
içersi duman dışarsı duman
halimiz darmaduman
yalnızlık zor uzak diyarların boşluğunda
sallantıda zaman çetele takviminde
her ana bir çentik
her çentiğe bir izmarit
demiştim yağmuru farklı buraların
ayrı düşmüş sevdalılar gibi
savuttuyor ortalığı esen rüzgar
pencerede yansıyan yine kendi yansıman
küllükte biriken başka sıkıntılar