Kuluçka

-Medettim, haddime mani olmadım-

Mevsimlerin kıvamı tutmuyor

Sabahlar daha yorgun

-nefes al-

Yokuşlar daha dik.

Kör olsun havaya atılan kurşun

Delinsin dilime dolanan türkü

Ey cennetten kovulmuş nefes

Ey aynalarda parıldayan giz

Senden tek isteğim dünya namına

Bir avuç gökyüzü

Altı kısık ses

Gelmeyecek yarına amin demeden

Gidecek olana taş duvar olduk

Bilinsin mermerin doğurgan olduğu

Verilsin tabutum yangın yerine

-nefes ver-

Ne kadar isyan etsek yazıya ve kışa

Ne kadar tuzlu tutsak umudu

Bütün yağmurlarda aynı puslu gök

Bütün depremlerde aynı vahşi ses.

Öpüşler geceye dağıldığında

Anladım

-kaptan manevra!-

Bu kızgın yer yuvarlağında

Yaşamaktan başka çare yok