Kum Çiçeği

Bir düşünebilsek..

Bir kanıksayabilsek

Yaşamı bir çözebilsek

Bu yaşam denizinde

İki kum tanesi olduğumuzu

Bir anlayabilsek...

İşte bak..

Deniz ne kadar sakin

Sahil ne kadar kalabalık

Herkesler tutmuş yaşamın bir ucundan

İşte bak ne kadar mutlu şu iki çocuk

Kumdan ev yapma çabalarıyla...

Birisi su taşır minicik kovasıyla

Birisi temizlik yapar kan ter içinde

Az ötede bir abla dalıp gitmiştir oyunlarına

Bir abide onu süzer..

Kim bilir neler düşlerler

Tutunmak için hayatın bir ucuna...

Önümdeki küçük taşa

Bir kelebek konar uçar, konar uçar

Dalgayla dalga geçer...

Açarım avucumu,

Korkuturum belli ki kaçar gibidir uçuşu....

....Ve sanırım son gidişidir gelmez.

Gidişin düşer aklıma...

Adımı yazarım kumsala adının yanına

Birde çiçek ama ne çiçeği belli olmaz

Aklımdan KUM ÇİÇEĞİ çizmek geçer

Varmıdır öyle bir çiçek?

Olsun derim adını kum çiçeği koyarım

Seni düşünürüm...

Söküp atamadığım sen..

Vahşi bir kedi gibi tırmalarsın yüreğimi

İçim acır..Gözlerim buğulanır...

Ağlarım ağlamasına da

Ayıplar şimdi bu kalabalık

Kum çiçeğini kelebek..

Sen yüreğimi tırmalarsın...