Kum Saatim Zamana Dolmuyor Bir Türlü
kayıp dünyanın manch deniziyim
(ruhumu kirletti insan /...atıklarıyla)
öte yanda
sende yaşanmadık iklimler saklı
bende
kaşifliğim
sarp limit yetmezindeyim
her seferinde
eksik kaldığım sıcak nefesinde
bu yolculukta bilinmeyene ilerlemekteyim
/dağılan bir sis bulutu ağaran yeşermiş göğünde/
okuyabiliyorum sevincin gülüşlerini
sil
gözyaşlarını
b/akışların çehreden süzülen safir taşı
kum saatim zamana dolmuyor bir türlü
bağnaz bir acıyım yaşam semalarında
sokrates palamut avında
boyunları kiremit sarısı kırlangıçların kilden odalarında
ninnisini söylüyor kara bahtlı zaman
aşikâr kalmadığı çocuklarına
marksın elleri tütün kokuyor hayalleri divit
aniden neler olmuyor ki ............
zaman su gibi aktı... akıyor...belki de akacak
bahardan kalma bir yağmur kokusu
bir taarruz gecesi asteriks geçidinde
geçici hüznün kesit rüzgarındayım
nereye akmıyor ki bu aklım....
kum saatim zamana dolmuyor bir türlü