Kumdan Insanlar

kendini değiştirir zaman

meydanlarında

kılıç çekmiş sözler birbirine

kum gibi sahipsizdir,ölüleri

kendini sayıklayan düşünce

unutmaz alevli memleketini

tozlu inanç

küflü duygu

yağmursuz söz

tanrı,kök salmış yüreğe

korkular,acemi birliği

.........

milyarlarca kumdan insan

nefeslerini azarlar hep,çoğalırken

kendini sorgular

içlerinde sessiz sancıların dalları

zaman aşımına uğramış tülden düşleri

zaman,hayat,insan

karmaşası

yorgun aşkları da yazılır

kitapları armasız

böyle geçer gider alafı

yazılamamış

en güzel şiirlerin

04,06,2009

DEVREK