Kumsalın Uyanışına Yaz Sevdiğini

Dalma içime kalmasın içimde

Şafagını unuttmuş karanlıklar

Kalmasın aydınlığı görmeyen geceler

Dalma uykusuzluğuma

Dalma rüya elbisenle

Seher rüzgarı eserken gözlerime

Yıkılıyor tek tek her hücreme

Hasretinle üşüyor dağlar

Uçma yanlızlığıma uçma

İmkansızlığı beste yapmış kuşlar

Uçma tutunacak dalın yok

Ayrılıktan kaçarken vurdular belimi

Bakışını yitirmiş gözlerime sığmaz oldu

Sığmaz oldu yaşanmışlıkların yaşları

Kanadını ser seyredalmış gözlerime

Yazdıkça yaz güfteni

Dilimin tutsaklığında terhisini unutmuş kelimeler

Takıyor siyah gözlerine yıldızları kirpik diye

Bakışlarından doğsun diye güne günaydınlar

Ağlayan mumun ateşine düşüyor kayan yıldızlar

Gün ve gün geçen her gün gibi

Kederle döndüğüm an ve an,

Avuclarım hissederken güneşsiz gün batımını

Boğulur rüzgarında feryatlarım

Bir damla kalır suskun taşlarda,

Islanır avuclarımda yağmur taneleri

Toprak gögsüne dökülür çiçekler

Yaprak dökümüne döner hayatım

Neden dudaklarım neden bu heyecan

Mum değilmiydi geceye diktiğin dilekler

Mumun gözyaşlarında kalmadı mı

Bir solukla nefessiz bırakmalarım

Acımı içine barındıran yalnızlık

Anlatsın seni alkış tutan tebessümler

Anlatsın anlattıkça kapatın karanlıkları

Hatırlatsın

Adın baglanmış hazanım

Hatırlandıkça yerini bulsun iklimsiz mevsimler

Sesin gri tınısında haykırsın

Yeminlerin unutulmuşluğunda bağışlanmamış hüzünler

Büyülenme korkusuna düşme gözlerim

Düşme gözlerim yar ardına

Sarılıp ağlamadı mı yastık görmeyen düşler

Ay gölgesi düşmemiş geceler sarılmadı mı bedenine

İzmaritsiz dumanlar doldurmadı mı göz kadehini

Haydi söyle susmaların kelimeleri

Söyle

Kaç karanlıkta saklı bakışlarda büyüttün ışık karanfilleri

Haydi geri dönüşlerin aç kapılarını

Ürperme yanlızlığı tanımadın mı yar yokluğunda

Ürperme

Dalma içime kalmasın içimde

Şafagını unuttmuş karanlıklar

Dalma gözlerim dalma uzaklara

Ay kucağında uyuyor yıldızlar

Kıyıdan uzaklaşan dalga san kendini

Kumsalın uyanışına yaz sevdiğini