Kurak Mevsim

Dem katarım yüreğimdeki gama

Yine ılgıt ılgıt eriyor gönlüm

Felek dokunmaya kıyamaz ama

Kula fazla gelir üç günlük ömrüm

Kaburgalar çatlak sinem yarılır

Can dedikçe can evime sarılır

Umutlarım birer birer kırılır

Bilmiyorum kaç bin vuruyor gönlüm

Dar kuruldu ama urgan takmıyor

Boğazım düğümlü kelam çıkmıyor

Gönül terlemezse gözden akmıyor

Kurak mevsim gibi kuruyor gönlüm

Rahatsız olunmaz bülbül sesinden

Helede evladın gül nefesinden

Şimdi kan akıyor can çeşmesinden

Sanma yaralarım sarıyor gönlüm

Bak gör Kul Garib'im nasıl yanıyor

Dokunmayın ciğerlerim kanıyor

Ayağa kalkdıkça başım dönüyor

Bir can yetmez bin can veriyor gönlüm