Kurmaca Güncelerim 1

Kurumuş dalların ağlamaklı yapraklarına

Hışırtı oldum

Yanımda sen vardın

Tenimde kokun

Yeşil bakıyordum ela'na

Anlamsızdı mevsim

Sevda

İşte o zaman yuva yaptı

Gönlümün çıkmaz sokağına...

Ne zaman kaybolsak bilinmedik sokaklarda

Kukuletan altında ki gülümsemen

Dokunurdu gözlerime

Sen bakardım.

Sonra

Sıkıca sarılırdım

Ve kaçamak bir buseyle sonlanırdı

Haylazlığım

Utanırdım.

Yağmurlu bir cumhuriyet günüydü

Mahmur zamanlarda yol almıştık ayrılığa

Vuslat uzundu

Bayram kadar..

Ellerin sıcacıktı

Bıraktığımda

Adımlarım hışırtılı

Ne çok kıskanmıştım İstanbul'u o an

Gittin

Ve senindi İstanbul

Sen benim...

/Şehir bizi bıraktığında

Ağlıyordu ekim.../