Kürsü

Kürsüde

Ses telleri fabrika bacası gibi

Zehir saçan, karabasan

Avaz avaz bağıran

Patavatsız bir adam...

Ablukalar daralmakta!

Can için can verenler toplanır

Aş için iş bekleyenler coplanır

Kulaklar sağır...

Gökyüzü yeryüzünün sırtına ağır

Çığlıkların yankısında

Zaman çalkalanmakta...

Kürsüler

Ağır veballerin altında

İşaret parmaklarının ucunda

Küflenmiş bir kahır...

Her bir parmak ucu

Bir diğerinin avucunda

Kulaklar sağır...

Ablukalar daralmakta!

Gayrimeşru mekanlar

İşkembede ithal mezeler

?Doların' hesabı kürsüde kalmış

Hesaplar kabarmış, öfkeler ayaklanmış

İnsanlık yaralandıkça haysiyet karalanmış

İşaret parmakları birbirine dolanmakta...

Kürsüde patavatsız bir adam

Tencereler boşalmakta

O tencereler ki harlı ateşin kucağında

Ne umutlar pişirmiştir vaktiyle...

Umutların dibi tutmuş, kararmış

İçi boş vaatlere ekmek banılmakta...

Ablukalar daralmakta!

Kulaklar kör olmuş gözler sağır

Zehir zemberek çilelerin kuytusunda

Sırma saçlar ağarır...

Geriye küllerinden doğması beklenen

Koskoca bir ülke kalır...