Kurşun İsabet Etse

insanlar korkuyor ölümden

umutsuz bir çocuk çıkıyor

küçük hayatların büyümediği semtlerden

penceresiz odalarda yeşeren çiçekler gibi

bahçesiz ve sade görünümlü insanlar

iniyorlar yokuş aşağı

kurşun isabet etse

karanlığım vurulur

gece gözlerinden süzülen ışık kadar ağır

şehir sus gibi

bu gece kurşun isabet etse

yanlızlığım vurulur

bu akşam saatinde sen geçerken aklımdan

umudumun tükenmesiyle yok oluşum başlarken

her saat başı sevgi çoğaltırken

boynu bükük bir çocuğun

direnişini yolluyorum sana

kurşun isabet etse

o çocuk vurulur

sana bir şey olmaz

black_1