Kurşunî Çamurlu Bir Anilikte

ince bir halay gibi ılıklaşırdın

yüzündeki son ima bana mıydı? ...

buharı hala üzerimde nefesinin

ve her sabah baharıma seslenişinle

yıkıyorum yüzümü...ağaçlanıyorum

bilemezsin...hangi gücün yeterdi

şimdi anımsayamıyorum

kurumuş yaprak artıklarını

yalnız benim için toplamaya

hani vefalı kanaatkar paylaşmaların

çalışkan kirpikleriyle

dokunacaktın uykusuzluğuma

seni sevmesem

gülüşünü severdim

gülüşünü sevmesem

susuşunu

hiçbir şeyini sevmesem

severdim seni sevmeyişimi bile

içinde sen de varsın diye

ayrılığı sevdim

kurşunî çamurlu bir anilikte

üşüdüğünü anımsadım

başının ağrıdığını

üşümeyi sevdim

hasta olmayı

kahrını sevdim şu aciz dünyanın

kederli sayrılığını

seni sevmesem

şu kahırlı muzdarip dünyayı severdim

içinde sen varsın diye

uyudun mu ağlıyor musun yoksa? ...

ya da hangi hülyanın peşindesin gene

gelsem yanına

göz yaşlarının ılıman iklimine

alır mısın şarkılarımı? ...

heeeeeyyyy

buğday tenli

saçları kısa

açık kahve rengi gözleri büyük

düş perim benim...

al beni hülyana

seni sevmesem

hülyanı severim

içinde sen varsın diye...