Kurşunlanıyor Aşk Hücrelerimde...

Gidişinle başlamıştı her şey, ölüm susan uğultuda

Yaşama soğuk kalmışlığım haykırır hilkatimde

Yoksunluğun büyürken avuçlarımda

yas tutar ellerim..

Kuş korkusu titrekliğinde yürek

İmkansız bir aşka zorunlu sürgündedir sersefil

Avuntudur artık maziyi ünlüyorum resimlerde

Kaçamak bakışların durur saklımda

Şuhasında gizlenmiş hüzün

Cam kırıkları dolmuş koyaklarından

düşer toprağa kanatır, çoğalır sarı benizli yalnızlık

İklimlerim hazan , baharları üşüten ayazında...

Bitimsiz akşamların şafağında

Amansız sarılır siyahına hüznüm

Gidişinde inleyen sessiz bir sedadır yokluğun

Lal düşmüş bir gecede haykıran...

Seni susmalıyım ! diyorum bu gece

Ama nafile...

Gönül gergefinde dokunur sözler

bir içimlik meydir şimdi

Susturamam kalemi...

Kanayan bir şiire bırakıyorum kendimi

Kurşunlanıyor aşk hücrelerimde

Ama nafile acıya kurşun işlemez ki

Akan damarlarımda senken...

F_ Tipi kalbimde saklımsın cezan müebbetken

militan duygular dolanır içimde

Kalemimse meyilli

Bu gece akl_ı firariyim belli...

Şiir zamanıdır imgeler taşsın,

Sarhoşluk vaktidir doldur ey Saki !

Hüzzam demlensin meylerde

Bu gece bitmez...

Dillenir gönlüm kalemimde

Aşk yazılmaz yaşanır diyene inat...

Ey aşk!

Sarhoşluğuma ver,

Bu gece beni rahat bırak...