Kurtar Beni!

Nasıl bir cezaysa

kurtulamıyorum

bu şiir denilen

illetten

Seni tanımadan

kutuplar kadar

uzaktı bana

şiir

Benzetmezdim

gökyüzünü

o derin ve anlamlı

bakışların sahibi

gözlerine

Karanlık ve loş

lokantada

mum ışığında

yemek yemek mi?

Benim için

en duygusal yemek

içli köfteydi

elini tutmadan

Değişiyorum

değişiyorum

senden sonra da..

Sen yine de

kurtar beni bu

şiir denilen

illetten

Yoruldu bu eller

yüreğime bir saniye

bile izin yok

Kafiyeli dizeler

aramaktan

bıktım

Kurtar beni bu

illetten

Arada

iki güzel kelam ederim

ben sana

Yeter ki

kurtar beni

Kalemimden bile kıskanıyorum seni...