Kurtulursam Ölürüm
bir yaz sabahıydı beni aradığında
buluşmamız gerek demiştin bana
herzamanki yerde deniz kenarında
üzgündün konusurken
seni bekliyordum deniz kenarında
sen geldin sonra bir banka oturduk
ben sessizce senin konusmanı bekliyordum
sen de susuyordun denize bakıyorduk birlikte
sonra bana baktın ve omzuma yaslanıp ağlamaya basladın
biliyorsun ben ağlayamıyordum ve saçlarını okşayarak ne oldu dedim
sen susuyor ve gözyaşlarına boğluyordun sonra ben de sustum
aslında sevmeyi bilmiordum seninle ilk aşkı tatmaya baslamıstım
ama sana bağlanmaktan da korkuyordum korktuğum basıma gelmişti
bilmeden sana aşık olmustum senin yokluğunda ne yapacağımı bilmyordum
günlerce seni düsünüyordum ne yapıyor simdi diye
oysa simdi yanımdaydın
ama içimden gecenleri sana söylemekte güçlük çekiyordum
seviyordum seni biliyordum
ama gözlerine bakamıyordum
öyle bir bakıyordunki bana
o bakışlar bana öyle güç veriyordu ki ölümsüz hissdediyordum kendimi
ilk göz ağrımdın sen benim ilk sevdiğim gülümdün
ta ki sen bana bitsin deyinceye kadar
o sözü duyunca yüğreğimde bir deprem oldu sanki yıkıldım
orada donmus bir şekilde ilk defa gözlerine baktım
tutamadım kendimi gözlerimden yaşlar geldi ama artık yaslanacak bir omuz yoktu bana
o yüzden sildim göz yaşlarımı senden sonrası olmayacak dedim
ve kaltım banktan neden böyle oldu diye düsündüm sonra karanlık çöktü
ayaklarım gitmiyordu deniz kenarına oturdum çok yalnızdım
çaresiz bir şekilde denizi izliyordum
diyordum kendi kendime aşk diye birşey yoktur
ama varmış insan aşık olmadan anlamıyormuş bazı şeyleri
insana herşeyi yaptırırmıs aslında aşk
insan aşık olunca herşeyi göze alırmış ölümü bile
işte bende onu yapmayı göze aldım
bir tek kurşun dindirirdi bu acıyı biliyordum ama yapamadım
ilk defa o gün ağlamıstım ve yemin etmiştim iki şeyi yapmayacağıma
birincisi senden baskasını sevmeyecektim ömrü hayatımda
ikincisi ise birdaha ağlamamaya ve sevgimi içimde yasayacaktım ölene kadar
senden baskasını görmeyecekti bu gözler
artık yalın ayaklarımız çocukluğumuzda kaldı bütün umutlarmız gibi ve artık evimizin ışıkları sönük
karanlıkta kalmışım ve ardımızda kaldı bütün umutlarımız
kanatları kırık birer serçeydik seninle aynı çürük dalı paylaşan
ağlıyoruz ağacı yeşertmiyor göz yaşlarımız
şimdi senin kanatların iyileşti beni kırık kanatlarımla yapayalnız bırakma
ben senin ardından nasıl gelirim sonra
hani bana sevgimi sözlerle anlat diyordun ya
şimdi dilim ölene kadar seni seviyorum diyecek
bu kalbim sadece senin için atacak
ben senin göz kapaklarında tutsak kalmısım
sakın , sakın!!! açma kurtulursam
ölürüm