Kuru Bir Gül Sayfaların Arasında

kirliydim ben

yer gök

toz ve toprak

eğildim birden ben!

kokladım...

sonra da birden kalkarak

yeniden... bir daha...

içimden burnuma sızan

çürümüş bir cesede

bulanmışım meğer...

elimdeydi

bir avuç toprak

silkeledim!

ama terketmedi beni...

aldı kucağına

okşadı yanağımdan...

ne kadar da hasretmişim meğer...

bir sıcak avuca...

sakin bir ağacın kovuğuna...

sonra yazmaya başladım ben...

çağırıyorlardı beni uzak topraklardan...

geçtim kendimden...

döküldü parmaklarım

birer birer

toz oldu, dağıldım...

avundum sonra ben, avundum...

bir rüya görüyorum şu anda...

tam da tam da,

bu anda...

şiir yazıyormuşum...

sanki yazıyormuşum

sanki yaşıyormuşum...

sanki kaçıyormuşum...

tutamadım ama ben...

kaçırdım ucunu...

karıştım kurak tarlalara

ve dedim ki rüyamda

dedim ki bir gün

ama bir gün mutlaka

dedim ki çiçek açıyormuşum...

bakma sen bana...

ben, aslen ve aslen

meğerse, sadece...

dört tarafı karanlık

dört tarafı kapalı

terkedilipte, gürgenden bir kutuya

asırlardır bekleyen

saati kurulu

çorak bir postmuşum...

16.10.2011