Kuş Ve Kafes

Yakalanmış bir kez,muhabbet kuşu,

Uçamaz haldedir,olduğu yerden.

Demir kafesinden,zordur uçuşu.

Gardiyan sahibi,izin vermeden.

Kafesin telleri, yarinin saçı,

Tarar gagasıyla,tek tek okşayıp.

Özlemekle geçmiş,yılın bir kaçı

Kalan günlerini,durmadan sayıp.

Ağıdını duymaz, öter sananlar,

Çünkü görmüyorlar,gözyaşlarını.

Güzel sese,renge çok aldananlar

Görmezler hüzünlü, bakışlarını.

O,çırpınıp durur,kitli kafeste,

Gönül penceresi,doğaya açık.

Dışarıdan gelen,her türlü seste

Yüreciği çarpar, tüyleri uçuk.

Ne kadar dayanır,böyle yaşama,

Sevgiliden ayrı, ormandan uzak.

Şafak sökmesinden,kızıl akşama

Ömrü yetecek mi,bir kez ona bak.

------------------------------------------------

Hazan bahçesi kitabımın 297.sayfası

10/03/1999