Kuşlar Özgür Olmalı (2)

Günlerce uğraşarak

Telden bir kafes yaptım.

Balkonun köşesine

Çiviyle

Onu çaktım.

Süsledim her yanını;

Telleri sıra sıra,

Çıtaları rengarenk.

Bir kuş olsa, diyordum

Girerdi sevinerek.

Dolaştım bahçeleri,

Kırları arşınladım;

Sonunda, zor da olsa

Kuşumu yakaladım.

Kuşumu seve seve

Koşarak geldim eve.

Zavallı anlamadan

Tıkıverdim kafese.

Minik kuşum

Öt, dedim;

Karga gibi ses verdi!

Açıverdim kafesi,

Sesine ahenk geldi.

Düşündüm, niçin diye?

Çözemedim bir türlü...

Derken kafese daldım;

Nefes nefese kaldım!

Ellerim titriyordu,

Kararmıştı gözlerim!

Haykırdım var gücümle;

Duyulmadı sözlerim!

Başımın çaresine

Yine ben bakmalıydım.

Tutsaklık ölüm imiş,

Buradan çıkmalıydım!

Toplayıp tüm gücümü,

Dayanınca kapıya,

Sanki bir mucizeyle

Fırladım dışarıya!

Çekiçle, parça parça

Kafesi parçaladım!

Kuşlar özgür olmalı,

Şimdi iyice anladım.

03.02.1988 Karacabey