Kuşlarda Kalan

Gece emzirirken heveskârlığımı

Şarkılardan arta kalan bir alemde

Yaşıyorum kavşaklarına bakmadan

Akşamüstünün  kuşlarda kalan tortusunu...

Oysa saçlarını sevmiştim , kekre kokusuyla

Şehirle karşılıklı susuştuk. ben onu boylu boyunca okşadım ayaklarımın direnciyle

O yalnızlığımı böldü uykulu sokaklara

Doldum taştım bir daha çok sevdim halkımı...

Yokluğunun izi dudaklarımda

Ne söylesem senin kirpiklerin içten yüreğimde

Bir sokak dönüşü merakım benim

Gözlerim sonsuza kapanırsa

Şiirlerimi taşı hayata

Yaraları onulmaz yüreğine batır sözcükleri

Parkları terk edilmiş bir zaman ve mekanda

Çözülmesin diye bakışlarım

Bir dal karanfili seviyorum sen yerine

Kanamaları diniyor düş ve düşüncelerin

Hoşçakal demli çayda kalan sıkıntı

Merhaba yıllanmış ağaç, toprağı

Kolektif acılarımızın

Mutluluğa dönüşecek birgün emeğimiz

Balkonlarda bıraktığımız solgun ışıklarca...