Kuşları Kanadından Vurmayın Efendiler

Kederlerden sıyrılıp, size uzanan eli

Kibirlere bürünüp, kırmayın efendiler.

Türküyle nağme nağme, sevgi şakıyan dili

Riyakârca kandırıp, yormayın efendiler.

Bir gönül vuslatını, görüyorken düşünde

İçindeki o huzur, açarmış gülüşünde

Ulu bir haşmet vardır, mavide uçuşunda

Kuşları kanadından, vurmayın efendiler.

Aşkın adı semada, ruha değdiği zaman

Huzurun bereketi, tütermiş duman duman

Şeytanla yoldaş olur, zulme gözünü yuman

Nefsinizle hayaller, kurmayın efendiler.

Olur mu seven özü, yalan ile kandırmak?

Vuslat şerbeti diye, bir zehire bandırmak

Her nefeste gönlünü, ateşlerde yandırmak

Sonra dönüp halini, sormayın efendiler.