Kuşların Sessizliği

sapanla vururdum kuşları

kanlı dallara dönüşürdü

kavak

söğüt

dut ağaçları

çocuktuk köyde

kalbim ürperir

düşündükçe

çırpınan kuşun

minik gözlerinde ölüm

köyde

bir akşam üzeri

ezanlar okundu

okunacak

ağaçlar cıvıl cıvıl

kondu konacak

tünemiş kuşlar

av menzilinde

ve sapandan çıkan

bir taş

vurulan minik bir baş

düğümlenir kalbim

her gece bir rüyaya

irkilirim

bir günahla

çöker gökyüzü

alnım çatlar

düşümdeki kan

bir mavi sabahı

kızıla boyar

günahkarım

bir cana kıydım

o akşam

çakıl taşı doluydu

ceplerim

sapan taşlıydı

bedenim

bir cinayet işledi

ellerim

o günden beri

mutlu değilim

attığını vuran sapan

acı bir hatıra

sapan taşı

mermi gibi

isabet etti kuşa

bu şiddet ,bu cinayet

bu günah

ömür boyu

kamçılar beni..

mustafa kaya

üsküdar