Kuşların Tutuk Nefeslerinde Sakladım Adını

henüz büyümemişti filizler

minik kuşlar süslemişti dalları

sözler ve sayılar hep eksikti

tamamlanmayı bekliyordu h/eceler

yüreğimde titrek gülüşler

buzdan ba/harlara dönüşürdü

adın dilime her düştüğünde

yarım kalmasın isterdim içimde mevsimler

kum taneleri dolardı gözlerime

zamana s/açardım mutluluklarımı

yine de dursun isterdim saatler

önümde eriyip giderdi, kumdan hayaller

büyüdükçe, büyümemişçesine

masallar anlatırdım çocukluğuma

anladıkça anlamamış gibi

sorular sorardım yalnızlığıma

ismini duymasın diye yürek kuyusu

kuşların tutuk nefeslerinde sakladım adını

filizler ve kuşlar olgunlaşana kadar

anlatmadım kimseye yalnızlığımı

kaç tane söz bir çığlık eder?

hiç hesap etmedim

yürek kuyusu bir derin girdap

adını bir sır gibi sakladım