Kutsal Yasa

Kartal süzülür avına

Av kaçmak ister

Amma!

Kaçamaz.

Korkudan diz çöker,

Çömelir

Büzülür.

Kimi sevinir rızkına

Lakin,

Kimi ağıt yakar yuvasında

Üzülür...

Yaratanın emri böyle

Düşmez karşı durmak haddimize

Baksanıza, ana koynu yapmış

Dikeni güle

Çakılı

Mil'e.

Lakin,

Sel alıp götürür

Süzüm süzüm süzülür...

Dağ, tepeden bakar ovaya

Amma,

Hele, çatlamasın hararetten bir kez sırtı, dudağı

İki büklüm olur ovaya

Vermesi için bir damla suya.

Kibrinden çözülür...

Gün, geceye küser

Gece

Dolunay'a.

Lakin,

Böyle yazmış yazan kalem

O kutsal yasa.

Anlaşamasa da

Yine de;

Birbiri ardına dizilir...