Kutup Kelebekleri

göğün kuyruk sokumunda sancıyor güneş

lacivert bulutlar arasından,

uzayan parmak uçları

...kızıl birer ateş!

güneşe kavruk dudaklarımın kenarından

hüzne yalpalıyor devrik cümlelerim

acıya boyandıkça nefsim

beynimin aksinde iz bırakıyor adımları

kimsesizim

yokluğun ölüme eş!

yetmiyor nefesim soğurmaya bedduaları

ansızın,

bir rüzgar yakalıyor dileklerimden

alıp götürüyor buhrana umutlarımı

en iklimsel öpüşlerim

kabuslarıma dibi tutmuş cadı kazanlarında

sevdama adanmış gibi,

insafsızca kurban ediliyor

ve buzdan canlanmış kutup kelebekleri,

parçalanıyor duvarlarıma çarpa çarpa

...dökülüyor geceme camdan kanatları