Kuytu Köşelerde Bir Yalnızlık

Kuytu köşelerde

Bir yalnızlık bekler durur beni

Bilmem neden böyleyim

Hep hüzne mi açılmalı kapılarım?

Yoksa bir arayış mıdır bu?

Senden sonra

Seni anlamaya adamak mı kendimi?

Bir boşluk ki büyür de büyür içimde

Ne şehir yatıştırır beni

Ne de gülmek için yazılmış cümleler

Kitaplar arasına sıkıştırılmış

Kuru bir yaprak misali

Sanki kalabalıklara düşmüş

Dilenen aciz bir ihtiyarım

Küçük bir su birikintisiyim belki de

Bundandır her hal korkularım

Yaklaştıkça yaklaşır hayalin

Yaklaştıkça yakar kavurur içimi

Kızıl bir kor gibi varlığın

Oysa daha düne kadar

Sokaklara dökülmüştü gülücüklerimiz

Umursamaz adımlar atıyorduk seninle

Yarına yaklaşmak için bugünü satıyorduk

Telaşlı ama kalabalık bir hayat yaşıyorduk

Mavi kapaklı defterime

Pembe notlar düşmüşüm senli

Saçının bir teli kalmış yapraklar arasında

Oysa ben senin saçını hiç görmedim ki

Kuytu köşelerde

Bir yalnızlık bekler durur beni

Neden bilmem ki bu kalp ağrılarım

Neye uzanmak istiyor ellerim

Bilemiyorum

Tek bildiğim

Senden önce yalnızdım

Sen vardın yalnızdım

Sen yoksun yine yalnızım