Kuzuuucuğumun Hatırası

Söz Bitti..Şimdi Susma Zamanı...

Oysa ne zordu seni tam da bulmuşken kaybetmek

Ne zordu ağlamamak için dudaklarımı ısırırken veda sözlerini dinlemek

Biz sevgiliden başka dosttuk, arkadaştık ya bi nevi Sırdaştık, insandık ya önceleri

Değilmiş !

Rüzgarı kıskanır mı insan hiç tenine deyip geçiyor diye

Yağmur damlalarından nefret eder mi yanaklarından süzülüp dudaklarına yerleşiyor diye

Edermiş meğer !

Sana benden başkası dokunamaz ki Sımsıcak sarılamaz ki

Ellerini tutmak isteyemez ki; canı benim canımın istediği gibi

Beklentisizce sevemez ki, bekleyemez ki seni

Sahi, doldurabilir mi yerimi biri ?

Oysa biz değil miydik defalarca söz veren birbirimize

Biz değil miydik kalbimizde birbirimizden başkası olmayacağına yemin eden

Tek bir ruh, tek bir kalp

O biz değil miydik sahi ?

Bocalıyorum yokluğunda

Neye elimi uzatsam boşlukta buluyorum kendimi

Baktığım hiç bir yüz seninkine benzemiyor,

hiç bir renk hayatımı senin rengin kadar ferahlatmıyor

Hiç bir söz senin bir tek sözün kadar değer bulmuyor

Olmuyor ! Ne yerin doluyor, ne boşluğunun acısı hafifliyor

İçimde bir yerlerde öyle büyüksün, öyle hızla çoğalıyorsun ki yetişemiyorum sana Yaşadıklarımız öyle ardı ardına geliyor ki aklıma;

unuttum desem de beceremiyorum aslında

Artık tek basıma dinliyorum gözlerimin içine baka baka söylediğin o şarkıları

Tek başıma bakıp eski resimlere, gülümsemeye çabalıyorum buruk bir tebessümle

Oysa simdi ne bir resmin kalmalı elimde, ne bir anı beynimde

Susmalıyım !

Çünkü her konuştuğumda seni seviyorum dememek için ısırıyorum dudaklarımı