Lades Kemiğim Kırıldı Tutuşamadan

pili bitmiş bu saatin

tam sabahın dokuzunda duruyor

her gün sabah dokuz

dokuzda gözüküyor çünkü güneş

dokuzda görünüyorsun

her gün senin kokunla açıyor çiçekler

kediler seninle doyuyor

kaç şekerli içiyorsun göz yaşlarımı

azalt biraz ikiye düşür

anlarsın o zaman demlenmiş sevgimi

geç kalıyoruz

kibritle oynamam evini yakmam

kilitle üstüme kapıları

sen pazara çık

pazar çantanda bir demet acı

dilime sür de

bir daha söylemeyeyim sevdiğimi

akşama kalma

hiçbir şey kalmaz benden geriye

biliyorum hikaye diyorsun

anlat, bende dinleyeyim diyorsun

yutmuş gibi uykumdan önce bir kaşık

sivilcelerini sıktım ergen umutlarımın

etim de senden izler kaldı

lades kemiğim kırıldı tutuşamadan

biliyorum inanmıyorsun söylediklerime

bana inanmadan geçecek ömrün

tanımadan,

bundan rahatsız olmadan,

umurunda olmadan.

seni tanımaya çalışmakla geçecek ömrüm

tanımadan,

ıstırap içinde,

sana kızamadan.

hiç düşünmeyeceksin beni

kör bir ruh gibi uçacaksın dünyada,

çarpacaksın sağa sola

yaraların ele vermeyecekler izlerini.

bekliyor olacağım

uçmayı daha öğrenmemiş masum bir ruh gibi

uçamayacağım, kirlenmeyeceğim de

gelirsin diye.