Lale

göğün imrendiği yaprakların

kainatın sirayetinde kesin

illetli elleri namlusunda

hala aynı safsatasında şirin

bahara kadar muhafaza bulun iffetine

daha başlamadan biterse ve sırat

o vakit birşey söyleyemem vaziyetine

ama dayan...

sonunda vedi'adır sana bu mücevherat

kış sabahı hüznün yine tıklım tıklım

seni içime çekip biraz daha efsunlanırım

..........devamından şüpheli bir şiirimdir..............