Lavinia / Süveyda

Sonra sade birer kahve içtik

Hayat kadar acı bir kahvenin kokusu sinmişti sözcüklerine

Yalnız ve bomboş adamdı karşımda

Elinde sigarası bakıyordu uzaklara

Sanki düşmüş gibiydi tuzaklara

Kırık çakmağıyla adeta meydan okuyordu uzaklara

Ve öyle bir çekti ki sigarasının dumanını

Sabah sabah bi sigara kadar ömrüyle

Her çekişte katranını hapsediyordu ciğerlerine

Bugün de doyduk o'nsuzluğa Elhamdülillah.

Dedi usulca..

Aşık mıydı?

Yoksa kendini maşuk mu ilan ederdi?

Bilmem.

Bilirim ki renkler açardı gönlünde

Bilirim ki Lavinianın yokluğu

Süveydanın tonlarına çalardı

Gecesi tek renk günü tek renk yaşardı

Simsiyah geceden beter

O tüm siyahta yalnızlığa aşıktı