Leb-i Mahzen

seni

bende,

ahirimde

bilmek bile var ya..,

olası bir virgülün doyurası,

doyası, telaşında aşka noktalanmak gibidir

gün,

güneşe

gülaydınlanan

lekesiz gece gibidir

sana doğmak, sende büyümek

kokuna yeşermek, filizlenmek sende ölmek

sana

tütmek,

türkülenmek,

düşüp te düşkünlenmek

kızılında sulh, savaş kalb-i canı

sızısında direnip te devrimlenmek gibidir

bir

gece

haresinde

külden secde gibidir

reng-i gül desenine motiflenmek

aşk-ı cemre müjdesine neminde çiselenmek

seni

bende

en çok ta

vebalimde bilmek var ya

bir sabinin masum gülüşüne düşmek

düşüp te o düşten kalkmasını bilmemek gibidir

sıkı

sıkıya

giyindikçe bize

soyundukça özgürlüğe

çöl olup ta yürüdükçe kumuna, denizine

yoğrulmak gibidir suyuna, tuzuna sende beni bilmek

bir

kadeh

nasıl yetsin

seni dillendirmeye

hele ki sen bende bir o kadar tekken,

hele ki sevmekken, hele ki sonsuza dekken yetmez

bize mah-ı dem, hasadında leb-i mahzen gerek sevgili…

.