Leylak Kokusu Dolu Sevmek

Ellerimde acısı bitmeyen onlarca yara

Kel başımda bir dolu sevdayla

Kırmızı kanatlarında Anka kuşunun

Hasret dalıyım, rüzgarın göz bebeğine değdirilmiş

Tam filizlendi derken ruhumun çiçekleri

Yine bir kasırga aldı götürdü sevdiklerimi

Ayaklarımın tabanlarına bile aşk iliştirdim

Yürüdüğüm tüm yollar leylak kokusunda bir orman gibi

Bembeyaz bulutların kucağında uyurken

Karla kaplı bir bankın üzerinde buldum kendimi

Tanımasam kalbimi, uçmuş konmuş bir yere derdim

Kanadım kırıldığından beri ben hiç güneşi görmedim

Bu çılgın telaş ve ağırlığı gecenin

Öldürecek sesimi ve çıkmayacak ruhum sevdiğini aramaya

Ah, denizler bu kadar dalgalı

Kuşlar sevdalı

Ama yüreğim solgun

Yüreğim yorgun, yaralı

Ağlamak bu kadar mı çaresizce

Ve güneş vurmuyorken pencerene

Işık bu kadar mı uzak çehrene

Söylesene sevgilim, yüreğimde yangın ile

Nasıl çiçekler takarım kirpiklerine

Dokunamazken ellerine

Sevinebilir miyim sevdiğime...